Xunta Reitora
"Se nunha palabra puidese definir ASPRONAGA, seria confianza, pero habería outras non menos importantes, como seguridade, amizade, agarimo... Sentimentos que afloran grazas ao traballo de tanta xente extraordinaria que coidan aos nosos fillos, irmáns, familiares... Eu son un máis desta familia, tratando de facer méritos e achegando unha pinga de auga neste mar da discapacidade intelectual. Levo moitos anos participando con toda esta xente e, agora, como presidente e con moito máis tempo libre pola miña xubilación, pretendo continuar loitando polo benestar dos nosos mozos, familias e traballadores, sen esquecer o gran número de voluntarios. Moitas son as necesidades que nos imos creando a medida que a incorporación da discapacidade é maior, necesidades que imos cubrindo moitas veces con imaxinación, ilusión e, sempre, con traballo".
"Profesor Mercantil de profesión, unido a Aspronaga desde case os seus inicios. Secretario da Xunta Reitora de Aspronaga e da Fundación Aspronaga".
Pedro Menéndez-Ponte Cruzat.
Tesoreiro, presidente da Comisión de Lamastelle.
Tesoreiro, presidente da Comisión de Lamastelle.
"Economista e asesor fiscal de profesión. Son o irmán de Graciela, residente no Centro Ricardo Baró. Durante anos como tesoureiro e, recentemente, nomeado presidente da Comisión de Lamastelle da Xunta Reitora".
José Ramón Pérez Santé.
Vogal, Presidente da
Comisión de Economía, Auditoriá e Control
joseramon@perezsante.net
"Unha das funcións que ten que desenvolver un Estado moderno dentro do que entendemos na actualidade como un Estado social e democrático de Dereito, é a atención a todos aqueles colectivos que por unha razón ou outra non teñen as mesmas oportunidades que os demais para desenvolver a súa vida en igualdade de oportunidades. É leste o caso de todos aqueles que pertencemos ao mundo da discapacidade e no que a nosa Asociación, ASPRONAGA, desprega a súa actividade desde hai máis de 50 anos procurando en todo momento prestar un servizo completo e eficiente, ao longo de toda a vida dos nosos usuarios, e que estea á altura dos tempos en que viñemos. Isto faise desde a perspectiva da colaboración público-privada que nos permite aos familiares dos discapacitados participar activamente na administración e xestión dos recursos que a Administración e algunhas Entidades Privadas, que facendo gala dunha impagable xenerosidade, póñennos á nosa disposición. No meu caso, desde hai 25 anos, desenvolvemento a miña colaboración con Aspronaga desde a Comisión Económica , e neste sentido quixese animar a todas aquelas persoas que sintan o impulso e a necesidade de sentirse útiles aos demais, especialmente aos que máis o necesitan, a achegarse á nosa Asociación para que desde unha actividade ou outra poidan colaborar nesta nobre tarefa que lles permitirá sentirse máis a gusto consigo mesmo e coa sociedade en xeral".
"Son nai de tres fillos. Dani, con discapacidade intelectual,ocupa o segundo lugar. A pesar da dor que supón para uns pais aceptar unha situación tan difícil para un fillo, sempre tivemos claro que necesitabamos axuda. Ao entrar a formar parte de Aspronaga nosa vida cambiou. Recibes apoio moral, respecto , agarimo..., entón convértense en parte da túa familia. Como pais supón un apoio moi grande , unha referencia para a formación e desenvolvemento como persoa do noso fillo, e, sobre todo, un Proxecto de Vida, tamén para Dani. Formo parte da Xunta ,Reitora, Comisión de educación e Consello escolar. Quero destacar a calidade humana e a continua formación de todos os profesionais da Asociación para ofrecer a máxima calidade nos servizos de asistencia aos usuarios".
"Son a nai de Iria e formo parte de Aspronaga desde o ano 1997.
Actualmente son vocal da Xunta Directiva e estou nas Comisións de Educación e Residencias.
Aspronaga significa para min e para a miña filla un bo futuro".
Actualmente son vocal da Xunta Directiva e estou nas Comisións de Educación e Residencias.
Aspronaga significa para min e para a miña filla un bo futuro".
"Son nai de Alicia. Estou na Comisión de Lecer, na de Educación e na de Residencias. Tamén participo na UDS ( unidade de desenvolvemento sectorial) de Familias de Fademga como familiar de Aspronaga. Colaborar na Asociación supúxome un crecemento persoal e entender mellor o mundo da discapacidade, así como relacionarme con outras familias. Todo isto sumado lévame a sentirme parte dun proxecto e a pensar que estou a poñer o meu pequeno gran de area nese proxecto no que antes participaron outras familias".
"Teño 40 anos e son nai dun neno con discapacidade intelectual. Desde hai 7 anos pertenzo a esta asociación e formo parte do Consello Escolar, Comisión de Educación e da Xunta Directiva. A nivel persoal, Aspronaga significa unha porta aberta cun camiño para seguir no cal atopei moito apoio por parte dos profesionais e tamén das familias. Considero que o que se conseguiu é grazas a un gran esforzo e debemos seguir traballando niso".
"Soy la madre de Pablo, alumno del CEEPR. Ntra. Sra. de Lourdes. Como madre de una persona con discapacidad creo que todos intentamos ayudar a nuestros hijos para un futuro con la máxima independencia posible y la mayor integración en la sociedad actual. En este sentido, creo que los valores y el trabajo de ASPRONAGA están dirigidos hacia esa meta, por lo que, aunque llevamos poco tiempo en la Asociación, pondré todo mi empeño en ayudar a que esos objetivos se consigan, empezando desde el Colegio que desempeña una gran labor con un trabajo individualizado hacia las necesidades de cada niño/a y con un equipo docente comprometido con su trabajo".
"Xefe de máquinas na Mariña Mercante de profesión aínda que agora xa xubilado. Son pai de Noemí, que, tras pasar por varios centro de Aspronaga, reside, desde hai anos, no Centro Ricardo Baró. Dende o falecemento do noso compañeiro e amigo, Antonio Paz, presido ao Comisión de Residencias da Xunta Reitora".
PRESIDENTE E SOCIO DE HONRA
Carlos Martínez González
Carlos Martínez González
SOCIOS DE HONRA
Álvaro Martínez García.
Martín Pou Díaz.
Antonio Lorenzo Pérez.
Álvaro Martínez García.
Martín Pou Díaz.
Antonio Lorenzo Pérez.
